Anna Langfus, francuska pisarka, z pochodzenia polska Żydówka, laureatka Nagrody Goncourtów w 1962 roku.

Anna Regina Szternfinkiel urodziła się i wychowała w Lublinie, w rodzinie żydowskiej. Jej ojciec był dość zamożnym kupcem. Uczęszczała do gimnazjum im. Unii Lubelskiej, gdzie w 1937 r. zdała maturę. Zadebiutowała jeszcze w czasach szkolnych, publikując opowiadanie w młodzieżowym piśmie „Filomata”. Jej szkolnymi koleżankami były inne znane później literatki: Julia Hartwig i Anna Kamieńska.
Kiedy Anna miała 18 lat, wyszła za mąż za Jakuba Rajsa, rówieśnika z Lublina, również pochodzącego z rodziny żydowskich kupców. Rok przed wojną wyjechali razem do Belgii, na studia inżynierskie. Kiedy w lecie 1939 r. wrócili do domu na wakacje, zastała ich wojna. Początek okupacji spędzili wraz z rodzicami w Lublinie.

Rzeczywistość ma prawo do złego gustu. Fikcja – nie.

W 1942 r. przedostali się do Warszawy. Początkowo przebywali w getcie, później uciekli na aryjską stronę. Rodzice Anny zostali i zginęli w getcie. Ona wraz z mężem ukrywała się w Warszawie, później w lasach na północ od Warszawy. Jako łączniczka AK była wielokrotnie aresztowana i torturowana. Trafiła do więzienia gestapo w Nowym Dworze Mazowieckim, gdzie jej mąż został rozstrzelany. Ją odesłano do więzienia w Płońsku i tam doczekała końca wojny. Po wyzwoleniu Anna Rajs wróciła do Lublina. Rozpoczęła naukę w nowo otwartym Studiu Dramatycznym, jednak już w połowie 1946 r. zdecydowała się wyjechać do Francji. Zaczynała jako nauczycielka matematyki w sierocińcu pod Paryżem. W 1948 r. wyszła za mąż za Arona Langfusa, znajomego z Lublina, tak jak ona ocalałego z Zagłady.

W Paryżu uczęszczała także na kurs gry aktorskiej, pisała recenzje dla żydowskiego pisma „L’Arche”. W 1953 r. powstała jej pierwsza sztuka „Trędowaci”, wystawiona 3 lata później. Jej pierwsza powieść „Sól i siarka” (w polskiej edycji „Skazana na życie”), wyszła w 1960 r. i była w dużej mierze wojenną autobiografią. Książka została zauważona przez krytykę i wyróżniona prestiżową szwajcarską nagrodą im. Charlesa Veillona. Za drugą powieść „Bagaże z piasku” otrzymała w 1962 r. Nagrodę Goncourtów. Anna Langfus jest autorką trzech powieści, dziesięciu dramatów (sztuk teatralnych i słuchowisk radiowych) oraz kilku opowiadań i nowel. Zmarła na zawał w 1966 roku, w wieku czterdziestu sześciu lat.