Isidor Isaac Rabi, amerykański fizyk pochodzenia polsko-żydowskiego, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki za rezonansową metodę obserwacji właściwości magnetycznych jąder atomowych. Był też współtwórcą amerykańskiej bomby atomowej, a jednocześnie gorącym orędownikiem pokoju.

Isidor urodził się w austro-węgierskiej Galicji, na terenie obecnej Polski. Jego ojciec w 1899 r. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Isidor rozpoczął naukę w szkole, lecz w wieku czterech lat wraz z matką wyjechał do USA, gdzie dołączył do ojca i osiedlił się w Nowym Jorku. Ukończył chemię na Cornell University, a następnie fizykę na Columbia University, gdzie w 1929 r. uzyskał doktorat. Jego praca dyplomowa dotyczyła magnetycznych właściwości kryształów. W czasie dwuletniej podróży po Europie zapoznał się z osiągnięciami najwybitniejszych ówczesnych uczonych „starego kontynentu”. Po powrocie do USA wykładał fizykę teoretyczną na Columbia. Tam w 1937 r. został profesorem fizyki.
W latach 1940–1945 kierował grupą naukowców, pracującą w Massachusetts Institute of Technology nad konstrukcją radaru. Fizyk wierzył, że jego badania przyczynią się do szybszego zakończenia wojny i klęski Niemiec. Pracował z przekonaniem i pod przygnębiającym wrażeniem dokonującego się w Europie Holokaustu, w którym ginęli także jego krewni.

Moja mama nieświadomie uczyniła ze mnie naukowca. Każda inna żydowska matka w Brooklynie pytałaby swoje dziecko po szkole, czego się dziś nauczyło. Ale nie moja mama: „Izzy”, mawiała, „czy zadawałeś dziś odpowiednie pytania?” To właśnie zadawanie właściwych pytań sprawiło, że zostałem naukowcem.

W latach 1946–1956 był członkiem amerykańskiej komisji ds. energii atomowej, a po rezygnacji Roberta Oppenheimera w 1952 r. został jej przewodniczącym. Izydor Rabi szybko pojął, że rozwój broni masowego rażenia może zagrażać światu. Dlatego zaangażował się w działania na rzecz powstrzymania wyścigu zbrojeń i pokojowego wykorzystania atomu. Wraz z innym fizykiem-noblistą i uczestnikiem programu atomowego Enrico Fermim domagał się zwołania międzynarodowej konferencji, która zakazałaby dalszych prac i produkcji bomby wodorowej.
Izydor Izaak Rabi odwiedził po latach rodzinny Rymanów. W miejskiej kronice znajduje się jego odręczny wpis z datą 5 lipca 1971 r.: „Piszę to podczas mojego pobytu w Rymanowie Zdroju po 73 latach nieobecności. Tak jak oczekiwałem, miejscowość jest piękna. O tragicznej historii tego malutkiego miasta opowiadali mi moi rodzice. Moja żona i ja dziękujemy burmistrzowi i jego żonie za wspaniałe przywitanie”.

Isidor Isaac Rabi był pomysłodawcą stworzenia międzynarodowego laboratorium CERN w Genewie oraz Brookhaven National Laboratory koło Nowego Jorku. Jego najważniejszym dokonaniem naukowym było opracowanie metody pozwalającej na mierzenie właściwości magnetycznych jąder atomowych, za co w roku 1944 otrzymał Nagroda Nobla w dziedzinie fizyki. Poparcia udzielił mu sam Albert Einstein.