Właściwie Jerzy Szarpak był francuskim fizykiem o polsko-żydowskich korzeniach. W 1992 roku otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki za „wynalezienie i rozwój detektorów cząstek, w szczególności wieloprzewodowej komory proporcjonalnej”. Odkrycie, którego dokonał w 1968 roku ma szerokie zastosowanie w fizyce medycznej.

Charpak urodził się w 1924 r. w Polsce w Dąbrowicy (obecnie Ukraina). Gdy był dzieckiem jego rodzina wyemigrowała na 2 lata do Palestyny, potem przeniosła się znów do Polski i w końcu do Francji. Jerzy studiował matematykę w Lycée Saint Louis w Paryżu. W czasie okupacji niemieckiej musiał uciekać z miasta i ukrywał się pod fałszywą tożsamością. Dołączył do Ruchu Oporu a 1943 r. został aresztowany i skazany przez sąd w Vichy na dwa lata więzienia. W 1944 r. wywieziono go do obozu koncentracyjnego w Dachau.

Opowiadał się przeciwko broni jądrowej i był zdecydowanym zwolennikiem przyznania niepodległości koloniom francuskim. Angażował się także w przedsięwzięcia społeczne.

Po wyzwoleniu obozu w 1945 r. wrócił do Paryża i rozpoczął studia inżynierskie na prestiżowej Ecole des Mines. Rok później uzyskał obywatelstwo francuskie. W Collège de France był studentem Frédérica Joliot-Curie, męża córki słynnej polskiej noblistki. W 1949 r. rozpoczął pracę w Narodowym Centrum Badań Naukowych (CNRS) i 5 lat później obronił doktorat z fizyki jądrowej. W 1959 r. dostał się do słynnego CERN (Europejskie Centrum Badań Jądrowych) w Genewie. Pracował tam nad rozwojem nowych technik wykrywania cząstek.

Po przejściu na emeryturę w 1989 r. założył firmę „Biospace”, zajmującą się opracowywaniem innowacyjnych narzędzi do obrazowania, wykorzystywanych głównie w biologii. W 1985 r. został przyjęty w poczet członków Francuskiej Akademii Nauk. Charpak interesował się polityką, miał poglądy lewicowe. Opowiadał się przeciwko broni jądrowej i był zdecydowanym zwolennikiem przyznania niepodległości koloniom francuskim. Angażował się także w przedsięwzięcia społeczne. W 1966 r. wystąpił z projektem La main à la pâte (hands on), który zrewolucjonizował sposób nauczania przedmiotów przyrodniczych w szkołach francuskich.