Raphael Rogiński

Gitarzysta, kompozytor i wykonawca, improwizator, animator kultury i badacz folkloru muzycznego. Wykształcony jazzowo i klasycznie, edukację poszerzył o muzykologię i etnomuzykologię. Miks tych dwóch dróg jest wyznacznikiem stylu jego twórczości pod względem zarówno kompozytorskim, jak i wykonawczym. Związany z kulturą żydowską, prowadzi badania nad jej zapomnianymi tradycjami, przekładając ich znaczenie na współczesność. Z tych poszukiwań wynikają dwa projekty, których jest liderem: Shofar i Cukunft. Jest także dyrektorem artystycznym festiwali przedstawiających nową kulturę żydowską, takich jak Tikkun, Varshe, Mizrach, jak i konsultantem w ramach projektów z nią związanych.

Gra także muzykę turecką, beduińską, afrykańską, lapońską, perską, ormiańską i inne, wykonując je z muzykami z tych miejsc. Prymitywna muzyka ameryki, blues i rock lat 60. XX w. to następna znacząca część inspiracji Rogińskiego. Wpływy te widoczne są w jego koncertach z zespołami, jak i wykonaniach solowych. Dogłębne analizowanie technik gitarowych, klasycznych gitarzystów bluesowych i znajomość instrumentarium lat 50. i 60. jest podstawą jego brzmienia. Z inspiracji muzyką eksperymentalną ameryki (Harry Partch, Henry Cowell i inni) powstał zespół Spinalonga, a bluesową Wovoka czy Shy Albatross. Pasja do folkloru kurpiowskiego doprowadziła go do Genowefy Lenarcik, wybitnej śpiewaczki ludowej tego regionu, córki słynnego Stanisława Brzozowego.

Zgłębianie muzyki dawnej zaowocowało projektem „Rogiński gra Bacha”, w którym to muzyka Bacha wykonana jest na gitarach preparowanych oraz płyty z muzyką Henrego Purcella. Równolegle muzyk jest zaangażowany w projekty związane ze światową sceną nowego jazzu. Jego kompozycje, improwizacje lub interpretacje często ilustrują wydarzenia artystyczne – filmy dokumentalne i rysunkowe, jak i bajki animowane (np. Man Ray, Viking Elling, Lidia Skvorcova), performances (np. Jerzy Kalina), teatr tradycyjny i multimedialny (min. „Lothe Lachmann videoteatr”, „Poza”, Paweł Miśkiewicz, Piotr Cieplak, Michał Walczak, Maja Korczakowska ) oraz słowo (np. Tadeusz Różewicz, Mieczysław Myśliwski, Mieczysław Abramowicz, Andrzej Stasiuk). Koncertuje głównie w ramach projektów autorskich – występuje solo lub jako lider zespołów. Do stałych projektów muzycznych należą wspomniane: Shofar, Shy Albatross, Żywizna, Elik (duet ze Svitlaną Nianio) oraz koncerty na gitarę solo. Wśród osób, z którymi grał i współpracował znaleźli się: Marylin Mazur, Michael Zerang, Kazuchisa Uchichashi, Le Quan Ninh, Frank London, Noel Akchote, Frederic Blondy, Joe Giardullo, Keith Rowe, Tima Sparks, Axel Dorner, Thomas Lehn, Andrew Sharpley, John Edwards, John Tilbury, Brighit Ulher, Yale Strom , Tim Daisy, Dave Rempis, Mark Sanders, Clayton Thomas, Joe McPhee, Kris Wenders, Peter Jaquemyn, Natalia Przybysz, Wacław Zimpel, Emiter, Macio Moretti, DJ Lenar, Daniel Pigonski, Konstanty Usenko, Jarek Bester, Rafał Mazur, Arszyn, Mikołaj Trzaska, Maria Peszek. Bierze udział w warsztatach muzycznych, konkursach i festiwalach muzyki w Polsce i na całym świecie. W czerwcu 2015 nakładem wytwórni Bółt wydana zostaje płyta “Raphael Roginski plays John Coltrane and Langston Hughes African mystic music”. Płyta zajęła wysokie notowania w podsumowaniach rocznych wielu dziennikarzy w kraju i za granicą. Magazyn The Wire umieścił ją w swoim podsumowaniu na 16 miejscu, a sam Raphael Rogiński był pierwszym polskim artystą którego ten miesięcznik umiejscowił na swojej liście. Nominowany w 2015 do Paszportów Polityki za tę płytę, w 2016 ponownie nominowany za płytę Żywizny i Shy Albatross.

https://www.youtube.com/watch?v=T4V885VP6ek