„Bajki robotów”, „Cyberiada”, „Dzienniki gwiazdowe”, „Kongres futurologiczny”, „Opowieści o Pilocie Pirxie”….. Książki Lema weszły na stałe do kanonu światowej literatury science fiction XX wieku i doczekały się licznych ekranizacji. Powieść Solaris przeniesiono do kina nawet dwukrotnie: przez Andrieja Tarkowskiego (1972) i Stevena Soderbergha (2002). Nazwę „Lem” nosi jedna z planetoid, i tak też został nazwany pierwszy polski satelita naukowy.

Htanisław Lem pochodził z rodziny o korzeniach żydowskich, ale tworzył po polsku. Ojciec był lekarzem, więc Stanisław poszedł na medycynę. Studia przerwała wojna. Skończył je później na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Nigdy zawodu lekarza nie praktykował, ale wykształcenie pozwoliło mu poznać lepiej zdobycze naukowe i zainteresować się rozwojem technologicznym.

Po wojnie Lwów trafił do Związku Radzieckiego a Lem z rodziną przeniósł się do Krakowa. W 1998 roku nadano mu nawet tytuł „honorowego obywatela” tego miasta. Opuścił je jednak po stanie wojennym w Polsce na długie 5 lat (1983 – 1988), skorzystawszy z zaproszenia do Wiednia od Austriackiego Związku Pisarzy. Bardzo przeżył utratę swego domu i miasta dzieciństwa. Niektórzy krytycy uważają, iż wybrał język fantastyki naukowej próbując opowiedzieć to, na co nie pozwalała konwencja realistyczna. Jednocześnie jednak, jako ateista, nie identyfikował się specjalnie z kulturą ani religią żydowską.

Lem był jednym z najbardziej oryginalnych pisarzy swoich czasów. Jego dzieła przetłumaczono na ponad 40 języków i wydano w nakładzie ok. 30 mln egzemplarzy. Jest najczęściej tłumaczonym polskim autorem w historii. Książki Lema, choć podejmują w większości tematykę fantastycznonaukową i związki człowieka z Wszechświatem, mają wyraźne odniesienia do kondycji  współczesnego społeczeństwa, świata i jego problemów. Jako futurolog, filozof i wizjoner, pod wieloma względami trafnie przewidział rozwój technologiczny i cywilizacyjny ludzkości. Na kartach jego książek odnajdujemy opisy przenośnych komputerów i telefonów, chipów, a nawet czytników e-booków.

Marzenia zawsze zwyciężają rzeczywistość, gdy im na to pozwolić

Trudno wymienić wszystkie nagrody, które Lem otrzymał w Polsce i za granicą. Najważniejsze to polski Order Orła Białego (1996) i medal Gloria Artis oraz Nagroda Literacka im. Franza Kafki (Austria, 1991). Był także członkiem Polskiej Akademii Umiejętności (1994) i doktorem honoris causa  Politechniki Wrocławskiej (1981), Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Opolskiego oraz Lwowskiego Państwowego Uniwersytetu Medycznego (1998), którego nie zdołał ukończyć przed wojną